1. بی‌توجهی به اهمیت نام‌گذاری
  2. توجه دیرهنگام به فرآیند نام‌گذاری و مباحث پیچیده مرتبط با علائم تجاری و نام دامنه اینترنتی (URL).
  3. استفاده از نام برندی نامناسب و نامرتبط، صرفاً به سبب نگرانی و ترس از دست دادن مشتری‌های کنونی.
  4. عدم توجه به اینکه نام‌گذاری علاوه بر خلاقانه بودن، امری استراتژیک است. سقوط در تله نام‌های توصیفی با تمرکز بر ویژگی‌های کارکردی که اغلب با رشد و ارتقای تعهدات برند، محدودکننده و دست و پاگیر به شمار می‌آید.
  5. گرفتار شدن در دام مفاهیم انتزاعی و در نظر نگرفتن بازخورد مخاطبان در تصمیم‌گیری.
  6. در نظر نگرفتن الزامات جهانی در مورد نام‌ها.
  7. ضعف ارتباطات داخلی جهت پشتیبانی از نام برند جدید.
  8. پایان دادن به ارتباطات شفاهی میان برند و نام آن.
  9. عدم نیاز همه محصولات، خدمات یا بخش‌های جدید سازمان، به نام جدید
  10. ساده‌انگاری بیش‌ازحد نسبت به بحث نام‌گذاری.

انتهای مطلب/ لینک محتوا

همچنین بخوانید:   تفاوت هویت شرکت، هویت برند و تصویر برند