نمایشگاه‌های تجاری و نمایشگاه‌های عمومی عناصر ارتباطی مختلفی را در هم می‌آمیزند؛ برای مثال: غرفه‌ی هریک از شرکت‌کنندگان در نمایشگاه خود چشم‌انداز خدمات کوچکی است که در آن بروشور برای بازدیدکننده و فیلم ویدئویی برای تماشا و فروشندگانی برای ملاقات رو درروی هم دیده می‌شوند. دایره روابط عمومی تلاش خواهد کرد تا جلوه‌ی شرکت در نمایشگاه ازنظر پوشش خبری وقایع به حداکثر برسد. به‌طورکلی سه نوع فرصت اساسی نمایشگاهی-_ یعنی نمایشگاه‌های عمومی و نمایشگاه‌های تجاری و نمایشگاه‌های تجاری کنفرانسی_ وجود دارد که هرکدام بازار متفاوتی را هدف‌گیری می‌کنند.

نمایشگاه‌های عمومی معمولاً عمومی هستند و بازدید از آن‌ها معمولاً مستلزم پرداخت ورودیه است. این نمایشگاه‌ها به شرکت‌ها امکان می‌دهند که نزد انبوهی از مشتریان بالقوه درباره محصولات و خدمات خود تبلیغ کنند؛ برای مثال: در نمایشگاهی که روز قبل از مسابقات ماراتون بوستون ۱۹۹۶ برگزار شد از سراسر جهان صدها شرکت‌کننده حضور یافتند و بیش از ۱۰۰۰۰۰ بازدیدکننده دیدن کردند. اندازه و تنوع کالا و خدمات این نمایشگاه به‌قدری زیاد بود که واقعه‌ی آن ازنظر اهمیت کمتر از خود مسابقه نبود.

نمایشگاه‌های تجاری به فروشگاه‌های بنگاه به بنگاه اختصاص دارد. این نمایشگاه معمولاً بر روی عموم بسته است و وجهی عنوان ورودیه از کسی گرفته نمی‌شود. غرفه‌های این‌گونه نمایشگاه‌ها بازدیدکننده‌ی زیادی ندارند، اما احتمال اینکه همان تعداد افراد اندکی هم که از غرفه‌ها بازدید می‌کنند مشتری بالقوه باشند، بیشتر است. در بسیاری از شاغل، نمایشگاه‌های تجاری برای عرضه‌کنندگان خدمات فرصت ارزشمندی است؛ چون آن‌ها از طریق همین نمایشگاه‌ها می‌توانند به جدیدترین محصولات حیطه کاری خود پی ببرند؛ برای مثال: اخیراً جراحان پلاستیک اروپا و زلاندنو و ایالت متحده آمریکا در نمایشگاه‌های تجاری گرد هم آمدند تا درباره‌ی پیشرفت‌های فناوری و تجهیزات، اطلاعاتی به دست آورند.

همچنین بخوانید:   برندینگ مشترک

نمایشگاه‌های تجاری کنفرانسی به برگزارکنندگان آن امکان می‌دهد با مخاطبان اندک اما بسیار علاقه‌مند ملاقات کنند. چون در این کنفرانس‌ها معمولاً از کسانی دعوت به عمل می‌آید که به رشته یا موضوع خاصی علاقه نشان می‌دهند. مثلاً در مشاغل مربوط به آموزش عالی، ناشرانی نظیر پرنتیس هال نمایشگاه‌های کنفرانسی برگزار می‌کنند که شرکت‌کنندگان آن را اساتید دانشگاه تشکیل می‌دهند. در این‌گونه نمایشگاه‌ها، غرفه‌ها جدیدترین کتب و نرم‌افزارها و فیلم‌های ویدئویی ویژه‌ی آموزش در کلاس درس را به نمایش می‌گذارند و نمایندگانی از شرکت‌ها نیز برای پاسخ به سؤالات یا نمایش محصولات شرکت‌های خود حضور دارند. اساتید می‌توانند کتب را بررسی و فیلم‌های ویدئویی را تماشا کنند تا ببینند کدام‌یک مناسب روش تدریس یا مناسب دانشجویان است.

نمایشگاه‌های عمومی و تجاری ازجمله ابزارهای پیشبردی بسیار سودآوری هستند؛ برای مثال: ۵۰ درصد فروش‌های نیمه‌کاره نمایشگاه‌های تجاری، سرانجام با یک مراجعه به فروش نهایی تبدیل می‌شوند. در این نمایشگاه‌ها، فروشنده‌ای که روزانه توان مراجعه به چهار یا پنج مشتری احتمالی را دارد، می‌تواند به‌طور متوسط در هر ساعت با پنج مشتری واجد شرایط ملاقات داشته باشد. البته فرض بر این است که بازاریابان مخاطبان مناسبی را هدف‌گیری کرده‌اند و غرفه‌ها آگاهی‌دهنده و جذاب هستند.

انتهای مطلب/