عبدالله شهبازی، جریان شناس و پژوهشگر ایرانی درباره عقد قرارداد با فرانسه درخصوص محصولات تراریخت نوشت: یعنی چه؟ دنیا به ما می خندد. محصولات کشاورزی ارگانیک بدهیم به فرانسه و محصولات از نظر ژنتیک دستکاری شده بگیریم؟

محصولات دگرژن شده پس از مخالفت های گسترده مردم فرانسه و ممنوعیت رسمی در روسیه و اسکاتلند به بازار ایران سرازیر می شوند. در ایران مرسوم است که سیاست های مخرب را با نام های زیبا بزک و قالب کنند.

«اصلاحات ارضی» در «انقلاب سفید شاه و ملت» (دهه ۱۳۴۰ ش.) «اصلاحات ارضی»  نبود بلکه تقسیم مزارع بزرگ و یک پارچه زراعی ایران به قطعات کوچک بود بدون توجه به قوانین ارث اسلامی که نسل به نسل این مزارع را کوچک و کوچک تر می کند و به وضع فاجعه بار کنونی می رساند. «ملی کردن جنگل ها و مراتع» نام زیبایی بود برای استقرار مالکیت دولت بر ۸۴ درصد اراضی کشور و سپردن تولیت آن به دستگاه های دولتی که دیوان سالاران هرچه بخواهند با آن بکنند و وضع فجیع کنونی را بیافرینند.

این روزها نیز تحت عناوین زیبا فاجعه ای به نام واردات انبوه محصولات کشاورزی از نظر ژنتیکی دستکاری شده از فرانسه در جریان است.

زمانی که سفر خرداد ۱۳۹۳ وزیر جهاد کشاورزی به فرانسه را دنبال می کردم حیران شدم که چگونه می توان با افتخار از انعقاد قرارداد برای صادرات محصولات کشاورزی طبیعی (ارگانیک) ایران به فرانسه و وارد کردن محصولات «اصلاح شده» (دگرژن شده) از فرانسه سخن گفت. آن زمان در فیس بوکم نوشتم: «یعنی چه؟ دنیا به ما می خندد. محصولات کشاورزی ارگانیک بدهیم به فرانسه و محصولات از نظر ژنتیک دستکاری شده بگیریم؟».

همچنین بخوانید:  ۷ خطای مهلک هنگام صحبت کردن

«محصول اصلاح شده» نامی زیبا است که برخی مقامات و کارشناسان دولتی ایران برای «محصولات از نظر ژنتیکی دستکاری شده»، یا به تعبیر من «دگرژن شده» به کار می برند. «بازی تغییر نام» شاید برای گمراه کردن ایرانیان مؤثر باشد ولی در رسانه های خارجی ممکن نیست. نتیجه، این گزارش انگلیسی پرس تی.وی. و سایر رسانه های غیرفارسی زبان است که ماوقع را با نام های واقعی بیان می کند: “Under the agreement, Iran will SELL ORGANIC PRODUCTS to the EU and IMPORT GENETICALLY MODIFIED pear and apple trees and grapevines.”

هر کس با فضای جهانی آشنا باشد می فهمد که اعلام توافق فوق در رسانه های غربی تا چه حد برای ایران تحقیرآمیز بود. بیننده و خواننده غربی تصور می کرد فرانسه با قبیله ای عقب مانده، ساکن صحاری دوردست و فاقد هرگونه دسترسی به وسائل ارتباط جمعی، قرارداد کشاورزی منعقد کرده یعنی با کسانی که نه محصول ارگانیک را می شناسند و نه با جنبش ضد محصولات دستکاری شده ژنتیکی آشنا هستند. فرانسه مهد یکی از مهم ترین جنبش های ضد محصولات دگرژن شده است.

«بیزنس دگرژن سازی»، که در رأس آن «مافیای دگرژن ساز» و غول هایی چون کمپانی مونسانتو قرار دارد، هرچند در گستره جهانی بسیار قدرتمند است ولی سال هاست کارش به رسوایی کشیده. پس از انتشار تحقیقاتی که نشان می داد بذرهای دستکاری شده موجب تومورهای سرطانی می شود، دولت روسیه ورود بذرهای کمپانی مونسانتو به این کشور را ممنوع کرد و در آوریل ۲۰۱۴ مدودف،  نخست وزیر روسیه، ممنوعیت ورود هر گونه محصولات دگرژن شده را اعلام کرد. افتخار روسیه این است که از طریق گسترش باغچه های خصوصی خانوادگی، موسوم به «داچا»، مردم چهل درصد محصولات غذایی مورد نیاز خویش را تأمین می کنند.

همچنین بخوانید:  برنامه‌های ایرانسل در ایران‌تلکام۲۰۱۵

هم زمان با تلاش برای تبدیل ایران به بازار بزرگ محصولات دگرژن شده کشاورزی از طریق فرانسه، علاوه بر روسیه، پارلمان و دولت اسکاتلند نیز کشت محصولات دگرژن شده را ممنوع اعلام کرد. ریچارد لاکهید، از مقامات اسکاتلند، گفت: دولت [محلی] اسکاتلند تصمیم به ممنوعیت استفاده از محصولات دگرژن شده گرفته زیرا نمی خواهد با آینده بخش ۱۴ میلیارد پوندی غذا و نوشیدنی اسکاتلند قمار کند. او افزود: اسکاتلند در سراسر جهان به خاطر طبیعت زیبایش شهرت دارد و ممنوعیت استفاده از بذر دگرژن شده از طبیعت سرسبز و تمیز کنونی حفاظت می کند و آن را رشد می دهد. تلاش هایی چون «کمپین نه به محصولات دستکاری شده ژنتیکی» مفید و قابل ستایش است ولی شاید استفتا از مراجع تقلید مؤثرترین راه باشد برای ممانعت از بروز این فاجعه انسانی و زیست محیطی در ایران.

انتهای یادداشت/تسنیم